Podstawowe dane techniczne statywu ratunkowego są następujące:
Maksymalne obciążenie: 200 kg – 500 kg
Długość po złożeniu: 141 cm
Długość po rozłożeniu: 222 cm
Siła uchwytu ręcznego: ≤ 500 N
Długość liny stalowej: 20 – 50 m
Statyw ratowniczy jest używany głównie podczas akcji ratowniczych w głębokich studniach lub przestrzeniach zamkniętych. Jego konstrukcja składa się z głównej ramy nośnej, dwupunktowego haka zabezpieczającego, pełnej uprzęży bezpieczeństwa, ratowniczego mechanizmu podnoszącego i chowanego urządzenia zabezpieczającego przed upadkiem.
Urządzenie posiada wysuwane nogi wykonane z wytrzymałego, lekkiego stopu, charakteryzujący się współczynnikiem bezpieczeństwa większym niż 10; podstawa nóg wyposażona jest w ochronny łańcuch zabezpieczający. Wciągarka wyposażona jest w mechanizm samoblokujący zarówno podczas wchodzenia, jak i opuszczania, co zapewnia bezpieczeństwo liny wyciągowej. Statywy ratownicze są szeroko stosowane w takich dziedzinach, jak straż pożarna, służby komunalne i akcje ratownicze.
Lina podnosząca składa się ze specjalnie wyprodukowanej liny stalowej ze stali nierdzewnej, wybranej ze względu na jej doskonałą elastyczność i odporność na uszkodzenia spowodowane korozją lub brakiem smarowania.
Statyw ratowniczy nadaje się do działań prowadzonych na wysokościach, na klifach i w zamkniętych przestrzeniach.
Typowe przykłady zamkniętych przestrzeni obejmują różne zbiorniki magazynowe, statki, kotły reakcyjne, cysterny kolejowe, kabiny statków, zamknięte korytarze transportowe, podziemne przewody (takie jak rowy kablowe), przewody kominowe, tunele, silosy zbożowe, doły, szyby pionowe, kadzie na miazgę, baseny ściekowe, kanały ściekowe, piwnice, szamba, studnie ściekowe i kanały odwadniające. Większość tych lokalizacji to miejsca, w których praca jest wykonywana nieregularnie lub nieciągle.